Dostępność:Wysyłka w 24 godziny

Dosiad naturalny nie jest stylem jazdy, jak na przykład ujeżdżenie czy western. To raczej sposób reedukacji umysłu i ciała jeźdźca, nastawiony na uzyskanie równowagi duchowej i cielesnej, która jest podstawą efektywnej komunikacji z koniem.

Autorka tej nowatorskiej teorii – Sally Swift – zrewolucjonizowała dotychczasowe podejście do jeździectwa, udowadniając, jak ogromny wpływ na jakość jazdy konnej ma prawidłowe użycie ciała człowieka. W swojej pierwszej książce na ten temat zdefiniowała cztery elementy podstawowe, które tworzą fundament i doktrynę dosiadu naturalnego. Uzyskanie harmonii między jeźdźcem a koniem jest możliwe tylko wtedy, kiedy człowiek uświadomi sobie znaczenie elementów podstawowych.

Siedemnaście lat temu Sally Swift wydała swoją pierwszą książkę zatytułowaną Harmonia jeźdźca i konia, która została przetłumaczona na 9 języków. Książka ta jest nadal jedną z najlepiej sprzedających się publikacji o tematyce jeździeckiej, a swoją popularność zawdzięcza temu, że tematyka w niej poruszana nie traci na aktualności. Dosiad naturalny. Harmonia jeźdźca i konia 2 to kontynuacja nowatorskiego podejścia Sally Swift do jazdy konnej. W ciągu lat praktyki metoda ta ewoluowała, a Sally wypracowała nowe techniki, którymi dzieli się z Czytelnikami.

Ponadto, w drugiej książce, autorka więcej uwagi poświęca koniowi i podpowiada, w jaki sposób, stosując dosiad naturalny, poprawić jego muskulaturę i chód, a w konsekwencji komfort jazdy. Taki jest cel tej metody – efektywne partnerstwo konia i jeźdźca, które polega na współpracy i harmonii.

Wstęp
Dlaczego druga książka?

Od czasu wydania w 1985 roku mojej pierwszej książki, zatytułowanej Harmonia jeźdźca i konia, metoda dosiadu naturalnego pomogła wielu jeźdźcom w udoskonaleniu ich umiejętności, a w konsekwencji poprawiła komunikację z koniem. Ta technika pozwala wielu osobom efektywniej wykorzystywać swoje ciało, wchodzić w głębsze relacje z koniem i lepiej czuć ciało wierzchowca. W pierwszej książce ważne dla mnie było ciało jeźdźca.

Dosiad naturalny. Harmonia jeźdźca i konia 2 nie jest nowszą wersją poprzedniej książki, a jej kontynuacją. Publikacje te świetnie się uzupełniają i Czytelników pierwszej części powinien zainteresować ciąg dalszy. Druga książka skupia się bardziej na koniu. Wyjaśnia dogłębnie, w jaki sposób możesz rozwinąć muskulaturę swojego wierzchowca poprzez głębsze zrozumienie i zastosowanie dosiadu naturalnego. Jeśli będziesz korzystał z tej techniki i rozwijał swoje umiejętności jeździeckie, pozytywnie wpłynie to również na twojego konia. Poczujesz przyjemność współpracy ze zwierzęciem. Rozwijając metodę dosiadu naturalnego, odkryłam, że ewoluuje ona w bardzo interesującym kierunku. Podstawy i filozofia pozostają niezmienne, ale w procesie nauczania wytworzyły się nowe sposoby ich wyrażania i stosowania. W ciągu lat coraz częściej zauważałam, że ucząc, podążam w całkiem nowym kierunku przekazywania tego samego konceptu. Książka ta nie tylko przypomina podstawy mojej metody, ale przede wszystkim wskazuje na nowe możliwości oddziaływania i stosowania dosiadu naturalnego.

Chciałabym w tym miejscu podkreślić, że dosiad naturalny nie jest sposobem jazdy konnej. Jest to najbardziej efektywny rodzaj nauki klasycznego jeździectwa we wszystkich dyscyplinach.

O doskonałości w jeździe konnej możemy mówić wówczas, gdy jeździec posiada umiejętność zharmonizowania swojego ciała z ciałem konia, pozwalając zwierzęciu na wykorzystanie maksimum jego potencjału w dynamicznym ruchu, sprawności fizycznej oraz posłuszeństwie. Dosiad naturalny jest podstawą umiejętności jazdy konnej, począwszy od poziomu początkującego, do poziomu olimpijskiego, od ujeżdżenia i skoków, do reining czy rajdow długodystansowych.

Co jakiś czas zadaję sobie pytanie: „Jak do tego doszło? Jak to jest, że będąc już w wieku emerytalnym, wciąż nad tym pracuję i to z taką pasją?” Szczęśliwy traf i sprzyjające okoliczności czynią cuda. Fakt, że od dzieciństwa miałam problem z kręgosłupem (scoliosis) spowodował, że na mojej drodze stanęli ludzie, którzy pomogli mi zapanować nad moim „pokrzywionym” ciałem. Dzięki temu otwarciu się na nowatorskie metody ruchu i kontroli ciała, narodziło się we mnie zainteresowanie mechanizmami kierującymi funkcjonowaniem organizmu człowieka.

Tak więc, kiedy w wieku sześćdziesięciu dwóch lat przeszłam na emeryturę i przestałam pracować w biurze, zaczęłam swoje poszukiwania. Wypróbowałam moją metodę na kilku przyjaciołach, tak dla zabawy. Kiedy ludzie zauważyli, że to, czego nauczam, w wyśmienity sposób zaspokaja ich potrzeby, nie dali mi po prostu żyć. Żałowali, że nie wprowadziłam tej metody dwadzieścia lat temu. Zastanawiam się jednak, czy wtedy zostałaby ona przyjęta równie entuzjastycznie. Przez przypadek wprowadziłam tę metodę akurat wtedy, kiedy wzrosło zapotrzebowanie na tego typu podejście do jazdy konnej.

Za czasów mojej młodości w latach dwudziestych i trzydziestych toczono dyskusje na temat rewolucyjnej metody „forward seat”, czyli lekkiego dosiadu Federico Caprilli. Caprilli bardzo wpłynął na postrzeganie jazdy konnej w tamtych czasach, ale sześćdziesiąt lat później prawie nikt już nie pamiętał, że lekki dosiad jest jego koncepcją. Ludzie stosowali tę metodę bez zastanawiania się, skąd się wzięła, przyjmując ją jako coś oczywistego i naturalnego. Mam nadzieję że za jakiś czas to samo stanie się z techniką dosiadu naturalnego – że koncepcja i filozofia tej metody zostanie wchłonięta przez inne formy jazdy konnej i również zostanie przyjęta jako coś oczywistego i naturalnego.