Dostępność:Towar niedostępny

Spis treści

I. Wprowadzenie
1. Wstęp
2. Cel i zakres pracy
3. Metodyka badań
4. Stan badań
II. Twórcze działanie w przestrzeni jako wyraz wrodzonych potrzeb człowieka
1. Człowiek a współczesny krajobraz powierzchni Ziemi
2. Architektura krajobrazu jako zrównoważona dyscyplina twórcza pomiędzy nauką i sztuką
3. Artystyczna działalność twórcza prowadzona w krajobrazie
III. Relacje pomiędzy osobowością twórczą a przestrzenną rzeczywistością krajobrazu
1. Krajobraz jako tworzywo artystycznego działania
2. Składniki tworzywa
2.1. Obiekty fizyczne
2.2. Wartości duchowe
2.3. Odczuwanie przemijania czasu
2.4. Możliwości prowadzenia ludzi w krajobrazie
3. Otoczenie krajobrazowe jako złożona struktura wyobrażeń i rzeczywistości
3.1. Krajobraz postrzegany jako dobro publiczne
3.2. Krajobraz postrzegany przez pryzmat atawistycznych zachowań człowieka
3.3. Pamięć a proces percepcji
3.4. Proces percepcji a działalność twórcza w krajobrazie
IV. Sztuka widzenia
1. Krajobraz w przestrzeni wzrokowej
2. Analiza percepcyjna jako działanie twórcze o charakterze artystycznym
2.1. Talent
2.2. Postawa artystyczna
3. Rola analizy percepcyjnej w procesie projektowania
3.1. Różnica między naturalnym a celowym procesem percepcji krajobrazu
3.2. Celowy proces percepcji krajobrazu a kształtowanie się pomysłu twórczego
3.3. Rezultaty celowo prowadzonej analizy percepcyjnej jako uzasadnienie konieczności dokonania zmian w krajobrazie
V. Metoda przeprowadzania analizy percepcyjnej krajobrazu
1. Pragmatyka postępowania
2. Zasady przeprowadzania analizy percepcyjnej w rzeczywistym terenie
3. Kolejność i ogólna charakterystyka poszczególnych etapów postępowania
4. Szczegółowe rozwinięcie i opisanie poszczególnych etapów postępowania
4.1. Etap I – wizualne wyodrębnienie z całości krajobrazu określonego fragmentu, który możemy dostrzec i wyobrazić sobie jako przestrzenny „ogół”
4.2. Etap II – dostrzeganie wejść wprowadzających nas do wnętrza „ogółu” oraz ocena ich wartości przestrzennej jako bram mających istotne znaczenie dla krajobrazowej kompozycji
4.3. Etap III – dostrzeganie elementów tworzących wewnętrzną strukturę „ogółu” jako systemu wnętrz, takich jak podłogi, ściany i sufi ty. Próby uchwycenia i zapamiętania jego przestrzennego kształtu i indywidualnych cech fizjonomicznych
4.3.1. Podłogi
4.3.2. Ściany
4.3.3. Sufity
4.3.4. Kształt przestrzennej struktury „ogółu” oraz jego indywidualne cechy fizjonomiczne
4.4. Etap IV – dostrzeganie obiektów i szczegółów fizjonomicznych w poszczególnych wnętrzach oraz ustalenie zasad ich klasyfikowania pod względem posiadanej wartości wizualnej i znaczeniowej dla
krajobrazu
4.4.1. Krajobraz wnętrza „ogółu” dostrzegany jako tło fizjonomiczne, złożone z różnych obiektów i szczegółów
4.4.2. Obiekty przyrody ożywionej traktowane jako elementy składowe fizjonomicznego tła
4.4.3. Obiekty przyrody martwej traktowane jako elementy składowe fizjonomicznego tła
4.4.4. Woda w krajobrazie postrzegana jako percepcyjna osobliwość
4.4.5. Obiekty kulturowej działalności człowieka jako elementy  składowe fizjonomicznego tła
4.4.6. Pomniki, rzeźby i artystyczne kompozycje przestrzenne dostrzegane jako osobliwości krajobrazu
4.5. Etap V – wskazanie miejsc wewnątrz „ogółu”, w których jesteśmy w stanie odczuwać wizualny i psychiczny komfort dalekiego patrzenia
VI. Wykorzystanie i przetwarzanie potencjału twórczego, zgromadzonego w rezultacie przeprowadzonej analizy percepcyjnej krajobrazu
1. Sposoby wykonywania dokumentacji prowadzonej w trakcie procesu percepcji i jej przydatność w działalności projektowej
2. Przygotowanie i układ materiałów dokumentacyjnych do publicznej prezentacji
3. Syntetyczne ujmowanie rezultatów analizy percepcyjnej krajobrazu jako istotny sposób prezentowania własnych pomysłów na forum publicznym
VII. Zakończenie
1. Podsumowanie i wnioski
2. Bibliografia
3. Streszczenie
4. Summary