Dostępność:Wysyłka w 24 godziny

Producenci warzyw i innych roślin ogrodniczych coraz częściej spotykają się z określeniami „integrowana ochrona" i „integrowana produkcja". Obydwa terminy funkcjonują równolegle, ale „integrowana produkcja roślin uprawnych" jest pojęciem szerszym, obejmuje bowiem wszystkie elementy składające się na całokształt technologii produkcji rolniczej z roślinami warzywnymi włącznie. W nowoczesnej produkcji rolniczej trudno się obejść bez środków ochrony roślin i nawozów mineralnych. Stosowanie ich przynosi korzyści lecz niekiedy może też spowodować zagrożenie dla środowiska i pogorszenie jakości uzyskiwanego plo­nu. Wszystkie zabiegi zmierzające do ograniczenia agrofagów (organizmów szko­dliwych) do poziomu niezagrażającego roślinom uprawnym powinny się wzajemnie uzupełniać, tworząc system bezpieczny dla środowiska i zapewniać uzyskanie plonów o wysokiej jakości, wolnych od pozostałości substancji uznawanych za szkodliwe (metale ciężkie, azotany, pozostałości środków ochrony roślin). Taki system gospodarowania można nazwać integrowaną produkcją (IP). W odniesieniu do roślin warzywnych pod pojęciem integrowanej produkcji należy rozumieć działania zapewniające:

•  uzyskanie wysokiej jakości plonu warzyw, który jest opłacalny pod względem ekonomicznym przy ograniczonym, do niezbędnego minimum, zużyciu środ­ków ochrony roślin i nawozów, z wykorzystaniem postępu biologicznego, agrotechnicznego oraz warunków naturalnych (m. in. gleby, wody, powietrza), niepogarszających walorów środowiska naturalnego,

•  wdrożenie odpowiedniego systemu obejmującego zbiór, przechowywanie i przygotowanie warzyw do obrotu handlowego, zgodnie z obowiązującymi normami uwzględniającymi standardy jakościowe.

Wszystkie zalecenia dotyczące integrowanej produkcji mieszczą się w Kodeksie Dobrej Praktyki Rolniczej, a szczególnie w ramach tych, które dotyczą Dobrej Praktyki Ochrony Roślin (DPOR). Podstawową zasadą DPOR jest stwarzanie uprawianym roślinom optymalnych warunków wzrostu i rozwoju, co ułatwia im konkurowanie z agrofagami. Integrowana ochrona marchwi polega zatem na umie­jętnym połączeniu zasad prawidłowej agrotechniki, uprawie odmian tolerancyjnych wobec chorób i szkodników, stosowaniu metod zapobiegawczych, ochrony biolo­gicznej, racjonalnym stosowaniu chemicznej ochrony ze szczególnym uwzględ­nieniem wykorzystania zapraw nasiennych oraz zapobiegawczego opryskiwania roślin środkami zwalczającymi organizmy szkodliwe, z zachowaniem odpowiedniej karencji. Dużą rolę odgrywa również odpowiednie zmianowanie, racjonalne i kon­trolowane nawożenie w oparciu o analizy gleby i roślin, jak również zachowanie biologicznej różnorodności w agrosystemie. Konieczność stosowania wszystkich zabiegów ochrony roślin zgodnie z zaleceniami DPOR wynika między innymi z odpowiednich dyrektyw Unii Europejskiej (np. dyrektywa 91/414 EEC). Przy wyborze środka, oprócz jego skuteczności w stosunku do agrofagów, należy uwzględnić elementy ryzyka związane z jego stosowaniem, a więc bezpieczeństwo dla konsumenta, środowiska i wykonawcy. Należy wybierać takie środki ochrony roślin, które mają najkrótszą karencję. Zgodnie z zasadą DPOR, nie należy stosować środków ochrony roślin według z góry określonego programu, lecz na podstawie aktualnego rozpoznania nasilenia występowania, właściwej identyfikacji agrofagów, i uwzględnieniu progów szkodliwości. Duże znaczenie ma też właściwe korzystanie z sygnalizacji pojawienia się szkodników, chorób i prognozowania występowania chwastów. Każdy zabieg ochrony roślin powinien być poprzedzony kalkulacją kosz­tów i spodziewanych zysków.

Należy oczekiwać, że w integrowanej ochronie warzyw w najbliższych latach coraz
większe zastosowanie będą miały różne systemy wspomagania decyzji oparte na
programach komputerowych, czy też informacjach podawanych w internecie. Uzy­
skane plony z produkcji integrowanej muszą mieć odpowiedni certyfikat. Certyfikat
taki oraz oznakowanie umieszczone na każdym opakowaniu jednostkowym danego
produktu stanowi potwierdzenie, że odpowiada on wysokiej jakości i spełnia wyma­
gania norm przyjętych w Unii Europejskiej lub obowiązujących w poszczególnych
krajach oraz, że nie zawiera on substancji szkodliwych.  d
Integrowana produkcja warzyw, a szczególnie marchwi, nabiera w Polsce coraz
większego znaczenia ze względu na produkcję soków i odżywek dla dzieci. Wzrasta
również spożycie marchwi świeżej oraz różnego rodzaju soków. Duże ilości mar­chwi przeznacza się do produkcji mrożonek, konserw i suszu. Polska jako najwięk­szy producent marchwi w Unii Europejskiej może stać się głównym dostawcą tego warzywa na rynki krajów unijnych.

Mamy nadzieję, że informacje zawarte w niniejszej publikacji będą przydatne za­równo producentom marchwi jak też ogrodnikom-amatorom.

SPIS TREŚCI

Wstęp

Znaczenie gospodarcze i wartość odżywcza marchwi

Odmiany

Wymagania klimatyczne i glebowe

Stanowisko w zmianowaniu

Przygotowanie stanowiska pod uprawę

Nawożenie

Terminy siewu i metody uprawy

Zabiegi pielęgnacyjne

Zbiór i przechowywanie

Czynniki wpływające na przechowywanie marchwi

Warunki przechowywania

Schładzanie i mycie korzeni marchwi przed przechowaniem

Sposoby przechowywania

Przygotowanie marchwi do sprzedaży

Ochrona przed chwastami

Charakterystyka zachwaszczenia i szkodliwość chwastów

Zapobieganie i zwalczanie chwastów metodami agrotechnicznymi

Dobór herbicydów i terminy ich stosowania

Ochrona przed chorobami

Ochrona przed szkodnikami

Literatura uzupełniająca