Podczas procesu biologicznej ewolucji organizmy żywe wytworzyły bardzo skomplikowane mechanizmy obronne i adaptacyjne, pozwalające na przeżycie w zmienionych warunkach środowiskowych. Większość organizmów przystosowała się do przeżycia w specyficznych środowiskach ale ginie, gdy zostanie przekroczona bariera zdolności adaptacyjnych. W związku z dużym zagrożeniem wynikającym ze skażenia środowiska istnieje konieczność doskonalenia metod biologicznego monitorowania, jako stałego elementu kontroli i przewidywania zagrożeń.

Dziś już wiemy, że każdy element ekosystemu jest bezcennym informatorem degradacji środowiska naturalnego i wynikających zagrożeń dla zdrowia zwierząt i człowieka.

Równocześnie z rozwojem immunotoksykologii i biologii molekularnej wprowadza się do badań monitoringowych coraz to nowsze techniki badawcze, określające wpływ ksenobiotyków na organizm zwierząt i człowieka. Szczególnie istotne są badania nad ich wpływem na mechanizmy obronne i adaptacyjne warunkujące przeżycie w środowisku. Temu zagadnieniu została poświęcona V Konferencja pt. Biologiczne Monitorowanie Skażenia Środowiska: Wpływ Ksenobiotyków na Organizm Zwierząt i Człowieka”, która odbyła się na terenie Warmii i Mazur - zielonych płuc Polski.