Niniejsza książka nie jest podręcznikiem akademickim. Adresujemy ją zarówno do hodowców o zaawansowanym stażu, jak i do tych, którzy chcą zapoczątkować hodowlę gołębi. Czytelnicy znajdą w niej odpowiedzi na pytania, jak postępować w pracy hodowlanej, żeby osiągać lepsze wyniki, a także jak zapobiegać niepowodzeniom. Autorzy zrezygnowali ze szczegółowego opracowywania takich rozdziałów, jak: anatomia gołębia, przemiana materii, właściwości poszczególnych witamin czy związków mineralnych, gdyż tematy te uwzględniane są w wielu specjalistycznych podręcznikach. Poza tym w handlu znajdują się preparaty witaminowe i mieszanki mineralne opracowane przez wybitnych znawców żywienia ptaków. Nie ma więc potrzeby nabywania umiejętności samodzielnego zestawiania dawek witaminowo-mineralnych; wystarczy zastosować się do załączonych instrukcji. Naszą ideą było wskazanie, jak prawidłowo prowadzić chów i hodowlę gołębi, a nie naukowe wyjaśnianie przyczyn takiego postępowania; zajęłoby to wiele miejsca w książce, a niewielu Czytelników by z tego skorzystało. Większość hodowców gołębi to ludzie o podstawowym, zawodowym i średnim wykształceniu (Bonczar i Augustyński, 1994). Interesują się oni przede wszystkim praktyczną stroną chowu i hodowli, a mniej naukowymi dywagacjami. Znikomy odsetek hodowców ma wyższe wykształcenie. Ci z nich, którzy będą zainteresowani naukowymi podstawami hodowli, znajdą odpowiednie wiadomości w opublikowanych oryginalnych pracach naukowych lub podręcznikach akademickich.

W naszym kraju jest około 30 000 hodowców gołębi pocztowych i nie mniej hodowców gołębi innych ras. Wierzymy, że — mając na uwadze dobro swoich podopiecznych — chętnie nabędą oni tę pozycję literatury, którą im przygotowaliśmy. Oddając tę książkę do rąk hodowców będziemy wdzięczni za wszelkie uwagi.